De mei – column van Frits Suer gaat ditmaal over actiegroepen in en om Amstelveen

Volgens hem verliezen ze aan geloofwaardigheid door onnodig drammen en aanvechtbare argumenten.

Actiegroepen verspelen soms hun geloofwaardigheid

Het probleem van sommige  actiegroepen is dat zij hun gelijk vaak te  ver willen doordrijven  en in hun  fanatisme de realiteit uit het oog verliezen. Argumenten  worden soms  gekleurd in eigen voordeel en in hun uitspraken nemen ze de waarheid niet altijd serieus. Tegenargumenten worden niet geaccepteerd en men herhaalt de eigen stellingen. Dan wordt het drammen en dat irriteert. Ze zien daarbij  over het hoofd, dat ze daarmee geloofwaardigheid verspelen en het tegendeel bereiken. 

Van de zes acties, waarmee  bbA in de afgelopen maanden werd geconfronteerd, neem ik er maar even twee bij de kop. Rondom de Amstelveenseweg is een groep bewoners actief,  die bezwaar maakt tegen de plannen om een nieuw fietspad aan te leggen langs de spoorrails van de historische tramlijn. De bewoners suggereren dat er een nieuw fietspad door hun achtertuin wordt aangelegd. Bovendien zou het fietspad zo hoog komen te liggen dat de bewoners permanent tegen voorbij  rijdende brommers, scooters en fietsers aan moeten kijken. Vervolgens zouden  er  ook nog honderden bomen  worden gekapt.  De actiegroep vindt dat er al genoeg fietspaden zijn. Dat is waar, maar die zijn door het veranderde verkeer volkomen achterhaald.

Het pad zou komen in de plaats van de moestuinen en daar staan weinig bomen op. De fietspaden aan weerszijden van de Amstelveenseweg  zijn verschrikkelijk en schreeuwen om een alternatief, terwijl het paadje door het Bos te smal is en soms moet worden afgesloten bij evenementen in het Wagener Stadion.   Het deel achter de Amsterdamseweg wordt wat verbreed en wellicht wordt de rare hellende bocht over het bruggetje wat recht getrokken. Kortom, protesten om maar te kunnen protesteren. En dan nog met onjuiste argumenten.

Diezelfde fout maakt ook de actiegroep Te Sneltram. Als reactie op een ongeluk met 51 met een 21 jarige vrouw riep een meneer  Van Hasselt meteen dat de tram te hard rijdt, wel 70 km door de woonwijk. Welnu 51 haalt alleen 70  op het stuk tussen  RAI en Over Amstel en in Amstelveen op het  gescheiden  baanvak tussen Ouderkerkerlaan en Sportlaan. Zonder gevaar dus. De actiegroep rept met geen woord over de vraag of het  slachtoffer zelf niet onvoorzichtig was. Zij  stak over met oordopjes in, ongetwijfeld luisterend naar haar I Phone en had ook nog een capuchon op.  Ik zou zeggen, ga een  half uurtje kijken bij het kruispunt VU en je ziet dan met eigen ogen dat overstekend “wild” zich niets aantrekt van bellende en  optrekkende trams.  In tram 5 zat ik eens achter de bestuurder. Ik kon langs hem heen op de weg kijken. Aangekomen  bij het Centraal Station moest ik vaststellen, dat ik twee wonderen had beleefd. 1. De tram had niemand aangereden, 2. De wagenbestuurder had de rit zonder hartaanval afgelegd.  Als kind leek me trambestuurder geweldig.  Nu weet ik dat ik totaal ongeschikt voor die baan zou zijn. Er is maar één oplossing, slagbomen en ongelijke kruisingen, zoals Amstelveen nu gaat aanleggen. Wanneer  krijgt ook route door  Buitenveldert eens   ongelijkvloerse kruisingen ?

En dan nog maar even een actievoerder van de andere kant bij de lurven gepakt. De heer  Jos Nijhuis, directeur van Schiphol. Dat is de man  met een feilloos gevoel voor het doen van verkeerde uitspraken op verkeerde momenten. Hij blijft maar pleiten voor meer vliegtuigen op Schiphol, zich kennelijk niet bewust van het feit  dat in veel van die vliegtuigen mensen zitten, die eenmaal op de grond ook weer verwerkt moeten worden.   Dat was hij kennelijk even vergeten. Het wachten in de rij voor  paspoort- en veiligheidscontroles duurt nu net zo lang (of langer) dan de  vlucht zelf. Laat meneer Nijhuis dat nu  eerst oplossen  en de komende 3  jaar  zijn mond houden. Ik ga een dezer dagen naar Houston. Ik zal u later wel vertellen hoe lang ik heb moeten wachten.
Frits Suer