“Voorzitter, 

Dank dat ik hier nog even de gelegenheid krijg om het woord te voeren. Zonder spreektijd heb ik begrepen, dus ik zou zeggen, dames en heren maak uw borst maar nat. Ik houd het netjes, maar een enkel woord wil ik toch nog wel tot u richten.

Door omstandigheden werd ik, onbedoeld, fractievoorzitter. Ik mocht mede vormgeven aan een fantastische fractie met Jacqueline Solleveld, Marga van Herterijck en Ewa Petiet. Nu 4 jaar later en een verkiezing verder heeft bbA inmiddels 5 zetels en is de derde partij van de stad. En met een gerust hart mag ik een stevige fractie achterlaten die er werkelijk staat met Pieter Monkelbaan als nieuwe fractievoorzitter, met Ewa, Kitty, Ferry en straks Dave Offenbach en als nieuw raadslid.

Wat maakt het voor mij zo bijzonder om de afgelopen jaren deel te hebben mogen uitmaken van Burgerbelangen Amstelveen en deze gemeenteraad?

Dat is mijn belangstelling voor de werking van de lokale democratie. 

Geen appeltje, eitje maar een continu zoeken naar een invulling die recht doet aan de kaderstellende, controlerende en vertegenwoordigende taken van het hoogst orgaan van deze gemeente. Want dat zijn wij en daarmee moeten we niet lichtvaardig  omgaan. 

Trots ben ik dat we met bbA altijd Samen met elkaar dingen willen bereiken. Omdat we Samen willen zorgen dat er een sterker Amstelveen komt. Omdat we Samen willen zorgen dat we verschillen overbruggen en de best mogelijke besluiten nemen in het belang van de inwoners van Amstelveen.

En ik zeg met zoveel nadruk Samen, omdat naar mijn idee daar ook een belangrijke opdracht ligt voor de gemeenteraad. We moeten het Samen met elkaar doen. Samen met grote partijen en met kleine partijen. Partijen aan de linkerzijde, aan de rechterzijde, in het midden. Samen met oppositie en coalitie. En natuurlijk gaan we de politieke verschillen niet uit de weg. Maar waar het om gaat is dat we de beste beslissingen nemen in het belang van Amstelveen met zoveel mogelijk draagvlak.

Het is daarom niet voor niets dat ik zo’n grote voorstander ben van meer ruimte voor het Raadsdebat. Een Raadsdebat waarin het niet alleen gaat over het zenden van eigen opvattingen en ideeën en het overtuigen van anderen. Maar  ook om te leren begrijpen waar standpunten van anderen vandaan komen en hoe we uit al die standpunten en opvattingen tot de best mogelijke besluiten kunnen komen.

Daarvoor is wel het juiste speelveld nodig; het level playing field tussen Raad en College. Het zal u niet verbazen dat ik daar iets over zeg.

U weet nog wel dat een paar jaar geleden daar zorgen over waren. Een bestuurscultuur waarbinnen het monisme eigenlijk goed gedijde en het dualisme nauwelijks herkenbaar was. 

Ja, voorzitter op dit moment van afscheid moet ik constateren dat we er op dat punt nog lang niet zijn. Want waar de samenwerking binnen de raad tussen partijen van coalitie en oppositie naar mijn idee beter verloopt dan in het verleden, constateer ik dat het college nog steeds een gesloten bastion vormt. 

Een gesloten bastion waarin geen ruimte is voor andere partijen, zodat we nu gek genoeg een minderheidscollege hebben.

Naar mijn idee is één van de oorzaken daarvan dat zittende lijsttrekkers, fractievoorzitters, wethouders tegelijkertijd informateur en formateur kunnen zijn en het lijkt me een ding waar Amstelveen afscheid van zou moeten nemen. 

Zorg voor collegevorming door een externe en onafhankelijke informateur en formateur, die bekijkt welke partijen het beste passen in een brede coalitie. Ik geef u dat graag mee voor de komende jaren als opmaat voor een goed functionerend dualisme.

Ik sprak al even over de het belang van debatteren. Als basis voor goede besluitvorming en kaderstelling, maar we doen natuurlijk meer als gemeenteraad. 

We hebben ook nog onze controlerende taak en onze vertegenwoordigende taak. 

En wat die vertegenwoordigende taak betreft ben ik, en mijn partij gelukkig ook, grote voorstander van participatie geweest. 

Niet omdat participanten de besluitvorming moeten overnemen van de gemeenteraad, want de gemeenteraad is en blijft het hoogste orgaan in deze gemeente, maar wel om te zorgen dat inwoners echt worden gezien en gehoord en we het beste halen uit hun ideeën en opvattingen om die te combineren met de opvattingen en meningen die er al liggen binnen de ambtelijke organisatie, het College en de Raad. 

Blijf op dat punt investeren. Het zal veel leiden tot frustratie, maar tegelijkertijd zullen besluiten in de toekomst een beter draagvlak hebben dan ze ooit hebben gehad. En dat past bij het vertrouwen in de politiek wat we met elkaar moeten terugverdienen bij onze inwoners.  

Ja, en dan onze derde taak, de controlerende taak. Mijn persoonlijke opvatting is dat bij die controlerende taak voor de raad nog veel te winnen valt. Waar veel taken van de rijksoverheid via decentralisatie naar de gemeente zijn gegaan hebben we terecht te maken met een heel stevig ambtenarenapparaat, een sterk college met een belangrijke uitvoerende macht. 

Maar dan is het juist van belang het level playing field goed in de gaten te blijven houden en te zorgen dat de uitvoerende macht effectief en goed gecontroleerd wordt. Worden besluiten, moties en amendementen uitgevoerd, zoals ze door de Raad zijn bedoeld zijn? 

Ik zou zeggen, neem daar meer tijd voor.

Ik zou nog over veel onderwerpen kunnen spreken. En ik heb er een paar aangeraakt omdat ik daarmee ook wil aangeven hoe zwaar het raadswerk is. 

Het vergt veel tijd en inzet en ik wil hier graag bij mijn afscheid heel nadrukkelijk aangeven hoe trots ik ben op onze Amstelveense gemeenteraad. Want ik heb de overtuiging dat hier door iedereen hard, betrokken en met passie wordt gewerkt. 

Er is soms kritiek op het functioneren van de gemeenteraad en dat mag. Burgers moeten ons ook kritisch blijven volgen, net zoals de pers. Hou die laatste in ere! Maar aan de inzet van deze Raad kan en mag wat mij betreft niet worden getwijfeld. 

Ik dank jullie daarom, collega’s in de raad, voor de jaren dat ik met jullie heb mogen samenwerken. Met elkaar hebben gedebatteerd, soms op het scherpst van de snede, maar altijd met respect voor elkaar en tegelijkertijd met het oog op de best mogelijke beslissingen die we mochten nemen. 

Voorzitter, Collega’s, het ga u goed;  dank u wel!”

Ruud Kootker