Sinds de raadsverkiezingen van 21 maart zijn we ongeveer een half jaar verder. Voor een aantal leden van onze fractie betekent die periode een eerste kennismaking met de politiek. Wel bekend in Amstelveen, maar niet echt bekend met de politiek. Een half jaar later is dan ook een goede gelegenheid om te vragen hoe hun eerste kennismaking met de politiek is bevallen, maar het biedt ook de kans om onze fractieleden van een andere kant te leren kennen. Want ze doen nog veel meer dan politiek bedrijven.

Daarom in de komende periode een nadere kennismaking met onze mensen in de fractie van Burgerbelangen Amstelveen. Te beginnen met burgerlid Henk Heuvingh.

Hoe kijk jij tegen dat eerste half jaar aan?

Met gemengde gevoelens. Ik dacht echt, dat er veel dieper gediscussieerd zou worden over de onderwerpen. Ik dacht echt dat er meer over het inhoudelijke of technische van een onderwerp kon worden gesproken en dat de beste ideeën samen dan tot het besluit zou leiden. Ik zie nu dat een voorstel bijna altijd partij/politiek gelieerd is en dat je dan daarmee de andere partijen achter je moet krijgen.

Meer discussie leidt tot ellenlange vergaderingen. Er is een protocol van spreektijden .

Ja dat snap ik wel. Maar dan moet er ergens buiten de raad en commissies om gelegenheid zijn om diepgaand te argumenteren en uit de diverse voorstellen moet je dan komen tot het beste voorstel. Zo zou ik wel eens diepgaand over het jeugdbeleid willen discussiëren. Of ICT. Hoe kan zoiets zo fout gaan ? En we moeten ook elkaar kritisch durven beschouwen

Wat voor rol moet bbA spelen?

Ik vind dat bbA zich bij alles moet afvragen; is dit goed voor Amstelveen? En ik vind dat bbA die rol goed speelt. Maar wat mij betreft mag het met wat meer lawaai gepaard gaan.

Toch is er argwaan bij het publiek. Begrijp je dat ?

Absoluut. Die argwaan heb ik ook. Ik zie te veel spel met protocollen. Dingen worden niet gezegd, terwijl het wel zou moeten.

Wat kan je tegen die argwaan doen?

Dat kan alleen de politiek zelf oplossen Wees meer open, wees echt transparant en leg de zaken goed uit. Steeds weer opnieuw en in begrijpelijk Nederlands. Er gebeuren te veel dingen die de inwoners niet begrijpen. En laat je vooral zien bij de mensen.

Je ben met vervroegd pensioen gegaan en kreeg tijd voor de politiek. Wat deed je daarvoor?

Ik werkte ruim veertig jaar in de jeugdzorg; in gesloten en open jeugdinstellingen. Met moeilijk tot zeer moeilijk opvoedbare kinderen , al dan niet met psychische en/ of psychiatrische problematieken en met uit huis geplaatste kinderen variërend van 4 tot 18 jaar.

Dan maak je rare dingen mee denk ik ?

Daar heb je geen voorstelling van. Je denkt wel eens, wat heb je toch idiote gezinnen. Maar daarna blijkt steeds weer dat het altijd nog gekker kan. Maar ik vond het wel interessant en wel zodanig, dat ik er meer van wilde weten en ging orthopedagogiek studeren; het opvoeden van het kind met afwijkingen en beperkingen.

Werd je er niet pessimistisch of moedeloos van?

Je moet zorgen dat je dat niet wordt. Niet je werk mee naar huis nemen maar afleiding zoeken zoals ik dat deed met lezen, sporten en vooral met jouw eigen kinderen veel bezig zijn.

Heb je in die wereld dingen kunnen doen waarvan je zegt: hier ben ik trots op ?

Ik werkte als jeugdcoördinator in Utrecht en werd plotseling gevraagd te komen werken in het nieuwe Lloyd gebouw. Daar heb ik units kunnen opzetten , die voor de Kinderrechter een Persoonlijkheid Onderzoek moesten ondergaan. Zeer boeiend en goed voor de jongeren. We hadden dar twee unit van ieder 8 à 9 kinderen. Daar waren we heel succesvol mee. Nieuw was dat we ook naar het gezin meer keken waar het kind vandaan kwam. Want als je iemand net heb geleerd zich te gedragen en hij wordt weer in zijn gezin teruggeplaatst vervalt – ie weer in het gedrag dat in het gezin gangbaar is. Dan ben je nog niets opgeschoten. Toen is het P.O. ingevoerd, het Persoonlijkheids Onderzoek. Na onze rapporten heeft de overkoepelende instantie van jeugdzorg De Bascule dit ook ingevoerd.

Altijd tot de jeugd je aangetrokken gevoeld?

Ja, ik heb altijd met jeugd gewerkt .En mijn vrouw Elsemieke en ik wilden ook graag zelf kinderen. Onze zoon Bart ging voetballen bij NFC dus ging ik met hem mee en onze dochter Linda ging volleyballen. Ik ging dus ook bij NFC wat vrijwilligerswerk (o.a. jeugdvoorzitter bij NFC ) doen en heb zelf gevolleybald bij Martinus. Ik kwam in het tweede team terecht. Martinus had zoveel goede spelers, dat het tweede team maar een klasse lager speelde dan het topteam. Nu doe ik aan fitness en tennis bij de club van o.a. Peter Bot, de Startbaan. En dochter Linda haalde me over om voorzitter te worden bij Martinus – volleybal.
(Henks zoon Bart is nu jeugdcoördinator bij eredivisieclub AZ, en Linda Adjunct van een grote lagere school in Amsterdam west, red.).

Hobby’s ?

Ik tennis nog steeds bij de club van Peter Bot, de Startbaan, ik ben gek op lezen vooral Scandinavische thrillers en ik ga graag met vrienden een weekendje weg. Eind vorig seizoen met Bart nog een keer naar Tottenham Hotspurs , voetbal in London.

Wat wil je met bbA nog bereiken?

Me met bbA duidelijker profileren naar de Amstelveners toe.