We gaan goed met elkaar om

Op woensdag 27 september neemt Linda Roos na bijna 24 jaar afscheid van de gemeenteraad. Zij is het langst zittende raadslid. En als haar wordt gevraagd naar haar hoogtepunt in die periode komt ze verrassenderwijs niet met wat toch wordt gezien als de kroonjuwelen van Burgerbelangen Amstelveen (bbA), namelijk de Heemparken en de Bovenkerkerpolder, maar met een algemene beschouwing over de verhoudingen in de gemeenteraad van Amstelveen. Ze zegt: ”Onze  samenwerking met de partijen is veel beter geworden dan vroeger. Dat vind ik eigenlijk het grootste succes”.

Linda Roos vervolgt met: “De grote winst van de laatste jaren is, dat er niet op de man wordt gespeeld. De politiek wordt in het raadhuis bedreven en dat mag er best stevig aan toe gaan, maar buiten de raadszaal is iedereen respectvol naar elkaar toe. We gaan goed met elkaar om en daar mag Amstelveen heel blij mee zijn”.

Maar aanvankelijk, in 1994, toen de partij meteen met vijf zetels in de raad kwam, was er veel reserve tegenover Burgerbelangen Amstelveen, vooral omdat bbA werd gezien als de protestpartij. “Ik zag ons echt niet als een protestpartij, maar als een “Andere Ideeën Partij”. Wij hadden een duidelijke visie over de toekomst van Amstelveen en droegen uit dat het van groot belang was om het cultureel erfgoed en bijzondere gebouwen te behouden en niet alles te slopen”. Linda Roos wijst er dan op dat er in de jaren zestig een plan was om de Amsterdamse grachten te dempen en bouwvallige  huizen te vervangen door nieuwbouw. “Stel dat dit was doorgegaan, dan was er nu toch geen toerist naar Amsterdam gekomen. Nu de grootste inkomstenbron”.  

Voldoening
Voldoening haalde Linda Roos uit de opname van bbA in de coalitie en het feit dat de partij een wethouder mocht leveren in de persoon van John Levie. Ook nu was er veel scepsis over bbA als bestuurspartij. Bovendien had de coalitie van VVD, bbA en ChristenUnie een meerderheid van slechts  één zetel. Zowel in de pers als in de raad werd dat college geen lang leven toegekend. “Maar we hebben laten zien dat we goede mensen hebben en dat je met ons afspraken kunt maken. We zijn een betrouwbare partij gebleken en dat zijn we ook nu weer in deze periode waarin we weer bestuurspartij zijn”. Dat weten met name de insiders. Want in de eerste coalitie met bbA waren er heus wel spanningen, maar dan haalde Linda alle betrokken partijen in haar huis en, gedragen door haar geroemde gastvrouwschap, werden hobbels gladgestreken.
Als haar wordt gevraagd of ze ooit in haar politieke loopbaan teleurstellingen heeft ervaren, zegt ze: ”Ik vind het jammer dat we niet eerder zijn opgericht. Er is veel van historische waarde verloren gegaan in Amstelveen. Als we er eerder waren geweest hadden we nog heel wat bijzondere gebouwen kunnen redden. Daar staat tegenover, dat we hebben bereikt dat men zich meer bewust is gaan worden over hoe Amstelveen er in de toekomst moet uitzien”.

Boegbeeld
Het boegbeeld van bbA heeft daar uitgesproken ideeën over. “Het punt is dat we niet heel Nederland in Amstelveen kunnen opnemen.  Amstelveen heeft van het begin af aan zich opgeworpen als stad in het groen. Hier vindt men de leefomgeving heel belangrijk en die hou je goed met groen en ruimte.  Daarom heb ik altijd gevochten voor behoud en uitbreiding van het groen en me verzet tegen het volbouwen van groene plekken”.  
De laatste jaren heeft ze daaraan toegevoegd haar pleidooi voor verticaal groen. En dat blijft ze doen. Daarbij wordt ze geholpen door een onlangs verschenen rapport, waarin het belang van verticaal groen wordt aangetoond met de stelling dat verticaal groen in de steden de temperatuur in de zomer wel vijf tot tien graden kan verlagen. Niet onbelangrijk in een tijd van opwarming.

Honderd jaar
Ook karakteristieke en historische gebouwen kunnen bijdragen aan een goede sfeer. ” Daarom zeg ik: durf zo te bouwen, dat iets honderd jaar meegaat. Nu worden gebouwen al afgeschreven na 30 tot 40 jaar. Vaak een gevolg van slecht onderhoud. Bouwen voor honderd  jaar is goed voor de duurzaamheid.  Besteed een percentage van de bouwkosten aan ornamenten en goede versiering. Kijk naar de bouwprojecten van  de Amsterdamse School. Dat waren toch arbeiderswoningen. Nu komen architecten uit de hele wereld naar die huizen kijken. Amsterdam zal ze nooit meer afbreken. Je moet gebouwen ook oud kunnen laten worden” .   
Wie de gedrevenheid van Linda Roos kent zal niet kunnen geloven dat we niets meer van haar zullen horen. “In de toekomst kijkend zeg ik, dat ik altijd wel betrokken wil blijven bij het uitwerken van een visie op de leefomgeving en wil bijdragen aan het vormgeven van de omgevingswet. Daar heb ik altijd al belangstelling voor gehad”.    
                                                                                                                                                               F.S.